ارزش گمرکی مبنای محاسبهی همهی عوارض است. اصل بر «ارزش معاملاتی» است، یعنی بهایی که واقعاً پرداخت شده یا میشود — ولی این ارزش تا درِ ورودی کشور محاسبه میشود.
یعنی این اقلام به بهای کالا اضافه میشوند:
- کرایه حمل تا مبدأ ورود به کشور
- هزینه بیمهی حمل
- هزینههای بارگیری و تخلیهی مرتبط تا مقصد ورود
به همین دلیل است که برآورد صحیح، کرایه حمل را در مبنای محاسبهی عوارض حساب میکند، نه فقط قیمت خرید از فروشنده.
اگر گمرک ارزش اظهارشده را نپذیرد — مثلاً چون از ارزش متعارف همان کالا بهطور نامتعارفی پایینتر است — از روشهای جایگزین برای تعیین ارزش استفاده میکند؛ از جمله مقایسه با ارزش کالای مشابه که قبلاً وارد شده. پایگاه اظهارنامههای واقعی در همین سایت، تصویری از همان مقایسه به شما میدهد.
نکتهی عملی: مدارک خرید، قرارداد و سوابق پرداخت را نگه دارید. اگر ارزش شما واقعاً پایینتر است (جنس درجهدو، مدل قدیمی، خرید عمده)، مستندات همان چیزی است که میتواند اظهار شما را تأیید کند.
این متن راهنمای کاربردی است، نه متن رسمی قانون. برای استناد، به متن مصوب قانون امور گمرکی، آییننامه اجرایی آن و کتاب مقررات صادرات و واردات مراجعه کنید. تفسیر نهایی در هر پرونده با گمرک است.