بدترین حالت ممکن در واردات این نیست که عوارض بیشتر از حد انتظار دربیاید. این است که کالا برسد بندر و معلوم شود اصلاً اجازهی ورود ندارد.
عدد ماجرا
از ۹٬۰۹۸ ردیف تعرفه در جدول ایران:
- ۵٬۳۰۵ ردیف دستکم یک مجوز لازم دارند — بیش از نیمی از جدول
- ۲٬۲۸۵ ردیف وضعیت وارداتشان «مجاز» نیست
یعنی احتمال اینکه کالای شما به مجوزی نیاز داشته باشد، از احتمال نداشتن بیشتر است.
رایجترین مجوزها
- استاندارد اجباری — لوازم برقی و خانگی، لپتاپ، کولر گازی، قطعات خودرو
- بهداشت — مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی
- قرنطینه — محصولات دامی و گیاهی
- ارتباطات و فناوری اطلاعات — تجهیزات شبکه و مخابراتی
- سازمان انرژی اتمی، وزارت دفاع و… — کالاهای خاص
ترتیب درست کارها
اشتباه رایج این است که اول با فروشنده قرارداد میبندند و پیشپرداخت میفرستند، بعد سراغ مجوز میروند. ترتیب درست برعکس است:
- کد تعرفهی کالا را تعیین کنید
- ببینید مجاز است و چه مجوزی میخواهد
- بررسی کنید آن مجوز برای شما شدنی است (بعضی نیاز به شرایط خاص دارند)
- بعد قرارداد ببندید
مجوز فقط یک کاغذ نیست
استاندارد اجباری یعنی نمونهی کالا باید آزمون بدهد. این هم زمان میبرد هم هزینه دارد، و اگر کالای فروشندهی چینی استاندارد را رد نکند، محموله روی دستتان میماند. برای همین است که بازرسی پیش از حمل در چین ارزش دارد: بهتر است ایراد را در کارخانه پیدا کنید تا در بندرعباس.
بررسی مجوزهای کالا در جدول تعرفه · درخواست بازرسی پیش از حمل