رایجترین شوکی که واردکنندهی تازهکار میخورد این است: فاکتور فروشندهی چینی را میبرد گمرک، و گمرک عدد دیگری را مبنا میگذارد.
منطق پشت این کار
اگر فاکتور تنها ملاک بود، هر کسی میتوانست با فروشنده هماهنگ کند و فاکتور ۱۰ دلاری برای کالای ۵۰۰ دلاری بیاورد. گمرک برای جلوگیری از این، ارزش اظهارشده را با ارزش متعارف همان کالا مقایسه میکند و معمولاً هرکدام بالاتر بود مبنای محاسبه میشود.
این عدد از کجا میآید
از اظهارنامههای واقعی که قبلاً ترخیص شدهاند. در پایگاه ما ۳۸۶٬۶۴۳ اظهارنامه ثبت شده که ۲۷۸٬۸۱۴ موردش مبدأ چین است. برای هر کد تعرفه، میانهی این اظهارنامهها محاسبه میشود.
مثلاً برای نوتبوک (۸۴۷۱۳۰۲۰) بر پایهی ۴۶۴ اظهارنامهی واقعی با مبدأ چین:
- میانه: ۳۷۰ دلار
- بازهی متعارف: ۲۵۵ تا ۵۴۰ دلار
اگر شما لپتاپ را ۱۵۰ دلار اظهار کنید، احتمال زیاد پذیرفته نمیشود.
چرا میانه و نه میانگین
چند اظهارنامهی خیلی گران یا خیلی ارزان، میانگین را جابهجا میکنند. میانه در برابر این پرتها مقاوم است و بهتر نشان میدهد «معمولاً» چند است.
یعنی نمیشود ارزانتر وارد کرد؟
میشود، ولی باید مستند باشد. اگر واقعاً جنس درجهدو یا مدل قدیمی خریدهاید، مدارک فنی و قرارداد میتواند مبنای اظهار پایینتر باشد. این دقیقاً جایی است که کارشناس کمک میکند.
نکتهی مهم برای برآورد
در برآوردی که این سامانه میدهد، اگر ارزش اعلامی شما از ارزش مرجع کمتر باشد، عمداً ارزش مرجع مبنا گذاشته میشود — چون همان چیزی است که در گمرک اتفاق میافتد. برآوردی که فاکتور خوشبینانه را مبنا بگذارد، عددی میدهد که سر گمرک به دردتان نمیخورد.